Wesołych Świąt

Wszystkim odwiedzającym mój blog życzę Wesołych Świąt

Zdjęcie pochodzi z Albumu Pani Ewy Kokoszka i zamieściłam je tutaj za zgodą Właścicielki.

Ostra walka ze spamem

Wprawdzie spam rozpoznawany jest automatycznie i przekazywany do spamowej skrzynki i można usunąć, ale powiadomienia na email przychodzą co do jednej sztuki (też do spamowej skrzynki i też można usunąć jednym kliknięciem). Miałam jakiś czas ustawione, że Anonimowi nie mogą komentować. Wczoraj wieczorem odblokowałam tę opcję, bo wydawało mi się, że przez miesiąc spamerzy już o mnie zapomnieli... Spam był zawsze, ale od jakiegoś czasu przechodzą samych siebie. Otworzyłam właśnie pocztę, w spamowej zakładce było nowych 321... Przy korzystaniu z mobilnych urządzeń jest to koszmar. Tak więc włączyłam opcję weryfikacji obrazkowej.

Nie cierpię tej opcji tak jak i Wy...

Za utrudnienia przepraszam. 

Uaktualnienie 20 marca - usunęłam już weryfikację obrazkową, żeby sprawdzić czy coś się polepszyło. Co 6 minut jest generowany spamo-komentarz, ale już tylko do jednego mojego wpisu. Zastanawiam się, czy właśnie tego wpisu nie usunąć... i może to rozwiązałoby problem. Wracam do opcji uniemożliwienia Anonimowym komentowania. 

Pozdrawiam wszystkich zaspamowanych.

Szczęśliwego Nowego Roku

 

Życzę Wszelkiej Pomyślności w Nowym Roku

Bardzo liściasta serweta na drutach

Pięknie dziękuję za odwiedziny i za tak ogromną ilość wspaniałych komentarzy do mojej tulipanowej serwety. 

W ramach wielkiego apetytu na robienie serwet na drutach popartego Waszymi wspaniałymi komentarzami zrobiłam jeszcze jedną. Ta jest mniejsza od poprzedniej (114 x 38 cm), a wzór też pochodzi z Burdy. Serweta jest jakby mało "czytelna". Oryginał też tak wygląda, ale mimo to zdecydowałam się właśnie taką zrobić. Serweta, zgodnie z opisem powinna być zaczęta poprzez prowizoryczne nabranie oczek, a później zszyte oczko do oczka. Ja postanowiłam wykorzystać metodę Magic loop i w tym celu zrobiłam odpowiedniej długości łańcuszek z serwetkowej nitki, następnie po obu stronach tego łańcuszka nabrałam oczka i korzystając ze wspomnianej wyżej metody szybko posuwałam się do przodu, a gdy już na drutach miałam większą ilość oczek przeszłam na normalne okrążenia. I wyszła taka i ładnie leży na komodzie w sypialni.

Pasuje też na ławę w telewizyjnym, ale zdecydowanie bardziej podoba mi się na jaśniejszych meblach, tak jak na pierwszym zdjęciu.

Nici to egipska bawełna 100g/550m, druty 3mm.
O serwecie to już wszystko. Teraz na inny temat.

Niestety nie mogę jeszcze pochwalić się wiosną, ponieważ nie ma jej jeszcze u nas, ale Pan Kaziu jest już na chodzie ( tutaj  już było o nim troszkę). Dokładnie 15 marca pojawił się po zimowej drzemce, a zwabiły go orzeszki, które rozrzucaliśmy od kilku dni na tarasie, (bo już nie mogliśmy się go doczekać).

Jesienią, gdy w pewien słoneczny wczesno - październikowy dzień skończyliśmy układanie na tarasie drewna do kominka na zimę, pojawił się Kaziu... i tak ogromnie się ucieszył. Biegał po stercie drewna, raz wyłaniał się tu raz tam, a my wielkimi oczami patrzyliśmy na szczęśliwca, a w nagrodę Mąż zrobił mu na szybko stoliczek, przypięty do najbardziej wystającego drewna, na który mieliśmy widok z kuchni i małej jadalni.

Jesień była długa i piękna, a Kaziu umilał nam dni, aż któregoś dnia, po zniesieniu do swojej spiżarni kolejnej partii orzeszków, złapał klonowy listek i od tej pory nie widzieliśmy go, znaczy się poszedł spać. Szkoda, że nie mieliśmy aparatu pod ręką, bo to był bardzo fajny widok. Dowiedzieliśmy się z internetu, że chipmanki drążą nory i korytarze i żyją pod ziemią. W zimie budzą się, podjadają ze spiżarni i znów zapadają w sen. Kaziu musiał się sporo napracować przy "budowie" spiżarni, bo taką ilość orzeszków, którą codziennie od nas przenosił musiał gdzieś złożyć.
A dziś raniutko pojawił się na zewnętrznym parapecie kuchennego okna i nasze oczy spotkały się. Nawet szybę atakował swoim ciałkiem ... Coś mi się wydaje, że na tym parapecie też będą czekały na niego orzeszki. No i mamy nadzieję, że przyprowadzi pokazać nam swoją rodzinę...
Przy okazji dogadzania Kaziowi i duże wiewióry korzystają. A potem narzekam, gdy cebulka w ogródku wyciągnięta, że ślady kopania w różnych częściach ogródka, przeważnie tam, gdzie coś fajnego posadziłam, że cebulki tulipanów poroznoszone są po trawniku... Wiewiórki u nas są brzydkie. Pamiętam z Polski rude z takimi fajnymi uszkami, a tutaj są czarne, szare...

Witam w Nowym Roku

Witam wszystkich serdecznie w Nowym Roku z nadzieją, że będzie lepszy od poprzedniego. Życzę wszystkim Szczęśliwego Roku, spełnienia marzeń, wszelkiej pomyślności, dużo zdrowia, dużo fajnych projektów i sklepów pełnych ciekawych włóczek po przystępnych cenach.
Serdecznie dziękuję za Świąteczne życzenia i za to, że zaglądacie do mnie. Duża buźka.

Mam spore zaległości w śledzeniu Waszych blogów, a to wszystko przez choróbsko, jakie nas dorwało. Dziś mogę powiedzieć, że już czuję się dużo, dużo lepiej, a mąż mówi, że już dobrze. Takich Świąt to jeszcze nie mieliśmy, żeby plackiem leżeć i nie mieć siły na nic. Schudliśmy, mąż się cieszy, ja nie, bo nie bardzo mam z czego odchudzać się.
Dobrze, że jeszcze resztkami sił udało mi się przygotować Wigilię. No ale dzisiaj świat wygląda już o wiele lepiej, wprawdzie jeszcze nie rozglądam się za drutkami i kłębuszkami, ale myślę, ze to niebawem wróci.
Nie do wszystkich zajrzałam przed świątecznie, proszę mi wybaczyć, a przez te wszystkie dni Wasze blogi czytałam z Listy czytelniczej i dosłownie same tytuły, na tyle miałam siły, a bardzo chciałam wiedzieć co się u Was dzieje. Teraz będę próbować odrobić zaległości, tak wiec zaczynam prawdziwe buszowanie po Waszych blogach.
Serdecznie  wszystkich pozdrawiam.

Jesiennie

Ostatnio bardzo zapracowana jestem - najpierw przede wszystkim pruciem. Jakoś nic mi się nie udawało. Już wybrałam projekt, "o ten będzie dobry", zrobiłam trochę albo i dużo i.... znów projekt zamieniał się w kłębek. Pomysłów 100 tysięcy chodziło mi po głowie, spiżarnia z włóczką wypełniona po brzegi, a z realizacją klapa. Czytałam na blogach, że jakieś przesilenie, że nic się nie udaje, prucie i prucie, jak widać też złapałam tego wirusa. Na szczęście nie trwało to zbyt długo, bo pewnego wieczoru, po kolejnym spruciu czapki, zajrzałam na swój blog, żeby popatrzeć co nowego słychać u koleżeństwa blogowego. I właśnie Solaris pokazała coś nowego. Coś, co bardzo mi się spodobało i jeszcze przed zaśnięciem zrobiłam kilka rzędów tego szalika. Od tego wieczoru wszystko wróciło na dawne tory, nadrabiam stracony czas i jestem bardzo wdzięczna Solaris.

Wdzięczna jestem również Marlenie i Bietce za otrzymane Wyróżnienia. Jest mi barrrdzo miło i barrrdzo serdecznie dziękuję. A ponieważ jakiś czas temu, na blogach pojawił się temat "Komentarze zamiast wyróżnień" więc pozwólcie, że te Wyróżnienia przekaże wszystkim, którzy tu zaglądają.

Pięknie dziękuję wszystkim, którzy zaglądają do mnie.

Wydziergałam trochę jesiennych drobiazgów i jeszcze dziergam. Moje paski w "Dzierga się" pokazują co akurat robię. Nie mogę jeszcze pochwalić się tymi drobiazgami, bo muszą wyschnąć, trzeba wykończyć i sfotografować oraz dokończyć opis wykonania czapki z Dropsa, która bardzo mi się spodobała i w robocie jest fajna. Dla tzw. koloru  kilka jesiennych zdjęć. Około 3 godziny na północ od Toronto -  kolorowo, prawda?!

Kolorowy beret/ Fair Isle Tam

Bardzo jestem wdzięczna Eli za to, że na swoim blogu zamieściła kolorowe obrazki, między innymi kolorowy beret, na widok którego od razu mi się przypomniał mój, leżący gdzieś na dnie spiżarniowej szuflady, zaczęty wiosną tego roku. Sięgnęłam więc po niego, a ponieważ nie pamiętałam jak go robiłam, więc sprułam, ale już powstał nowy, kolorami bardzo zbliżony do swojego poprzednika. Taki właśnie

Zdjęcia nie oddają prawdziwych kolorów, jest to przydymiony zielony i czerwony. Z poprzedniego beretu wyrzuciłam kolor żółty, który bardzo lubię w zestawieniu z czerwienią i zielenią, ale tu nie pasował. Może chodziło tylko o odcień żółtego. Nie sprawdziłam, bo tylko jeden żółty akurat mam. Beret ten wykonałam  według tego opisu, a tu zamieściłam opis po polsku.Włóczka to Peruvian Highland Wool, 50g/100m, druty 3,25 i 4.5 mm. Zużyłam niecałe 2 motki.

I jeszcze kilka jesiennych zdjęć - w sklepie u rolnika.

 

Aestlight Shawl i powtórka summit shawl

U mnie tylko chusty i szale, no bo nie trzeba myśleć ile na pachę, jak zrobić rękaw… Robię oczywiście powtórki, bo summit shawl szalenie mi się podoba i znajomym również. A to jest jeden z przerywników, który udało mi się dzisiaj skończyć i od razu zblokować. Znów kolor wrzosowy i Alpaca z jedwabiem, czyli pozostałość po summit szalu. Robiłam na drutach 3.5 mm i zużyłam 4 kłębki 25g/100. Ta chusta składa się z 3 części: najpierw robimy trójkąt wzorem francuskim, potem  na krótszych brzegach nabieramy oczka i robimy ażurem i potem, nie urywając nitki robimy border i od razu łączymy z chustą. Pierwszy raz robiłam tą metodą i bardzo mi się spodobała.

 

Blokowanie summita też poszło sprawnie i można go pokazać.  Zrobiłam go też z Alpaca + Jedwab. Zużyłam 7 kłębków 25g/100m i na drutach 3.25 mm. Zdjęcia zrobiłam sobie sama.

Spacerując po blogach spotkałam ogromne ilości smakołyków przygotowywanych do schowania w spiżarni. W naszej spiżarni są jeszcze zapasy z poprzedniego roku, tak więc tylko ogórki kwaszone zrobiłam, w tych garnkach się znajdują. Z mniejszego już podjadamy, większy zostanie na zimę. Jesienią do szeregu dołączy jeszcze jeden garnek z kapustą kwaszoną. Drugi rok testujemy te garnki i jak narazie bardzo pozytywnie myślimy o nich. 

 

Zaspasy do spiżarni robi również Chipmunk Pan Kaziu, stały nasz gość. Żeby za bardzo nie namęczył się poszukiwaniem,  podrzucamy mu pod nos smaczne orzeszki. Lubimy ten widok, gdy Kaziu wpada i pakuje do ryja duże ilości orzeszków, również tych w łupinkach i dużych. Ze wszystkimi przeszkodami  świetnie sobie radzi.